nie jestem ci ja bogaty

niewielki mój dostatek

parę garbatych zagonów

i cztery ściany chaty

w której

na małych okienkach

w prostych doniczkach z gliny

ręką żony szczepione

kwiaty

niebem kwitną

sinym

i szczygła mam przyjaciela

ze skrzydłami ze złota

który zawsze serdecznie mi śpiewa

gdy ujrzy łzy

w moich oczach

tak więc nic prawie nie dało mi życie

na tym pełnym burz i gromów świecie

prócz daru koszenia poezji

na małych świętych

okienkach chaty

i

szczyglim grzbiecie