Znieruchomiała jako gwiazdy w górze
śpi w słodkiej ciszy rzeka pól zielona
czuwają tylko latarnie dzikich makówek
w złotych jęczmionach....

I czasem na dalekich wzgórzach
ozwie się derkacz w miedzianym prosie
jakby księżyc potrącał o wieże kościoła
lub jakby zaskrzypiały na polnych

zapomnianych drogach
chłopskich wozów osie...

Dopiero gdy północ gwieździsta
błogosławić pocznie pszenne kwadraty
cichną wszelkie glosy i szmery
rosa pachnie tylko niby rajskie kwiaty
i słychać szept roślinnych pacierzy...