W ten tom włożyłem swój trud i trud mojej matki
i łzy ojca, które zbierałem od kołyski
i nosiłem dotychczas jak świętojańskie robaczki
w swych garściach od trudu i od pracy — brzydkich.

I nie szukałem do niego słów i zdań błękitnych,
ale wziąłem takie szare, proste i szczere,
jakie się bierze do własnej modlitwy,
gdy ducha ognista tęsknota wzbierze...