Zespół kościoła parafialnego pod wezwaniem św. Józefa Oblubieńca w Markuszowie obejmujący również dzwonnicę z XVII w., ogrodzenie z bramkami z XVII w., plebania z XVIII w. a także drzewostan i cmentarz przykościelny.
Kościół powstał w latach 1667-82 z fundacji braci Jana i Andrzeja Firlejów w miejsce drewnianego kościoła św. Małgorzaty, konsekrowany w 1691 r. Budowla jednonawowa, dwuwieżowa z nieregularnie dobudowaną zakrystią i kruchtą, wzorowana na kościołach renesansu lubelskiego. Na zachód od kościoła znajduje się plebania, budynek barokowy o cechach architektonicznych nawiązujących do nieistniejącego już dworu.
Zespół kościoła poszpitalnego pod wezwaniem św. Ducha w Markuszowie , w skład którego wchodzi dzwonnica XVII w., ogrodzenie z XVII w., drzewostan, kapliczka z herbami Lewart z 1609 r. i obelisk z XX w.
Kościół wzniesiono w miejsce drewnianego, szpitalnego kościółka z fundacji Gertrudy z Opalińskich Firlejowej w latach 1608-09, budowniczym był znany lubelski murator włoskiego pochodzenia Piotr Durie.
Kościół Starokatolickiej Parafii Mariawitów pod wezwaniem Przenajświętszego Sakramentu w Łanach
Kościół wybudowany w 1907 roku przykład skromnego, drewnianego budownictwa sakralnego właściwego dla starokatolickiej grupy wyznaniowej.
Cmentarz żydowski (kirkut)
Nowy cmentarz żydowski w Markuszowie został założony na początku XIX wieku i funkcjonował aż do wymordowania tutejszej społeczności żydowskiej w 1942 r. Na cmentarzu można dziś odnaleźć kilkanaście nagrobków, znacznie więcej jest obalonych i przykrytych warstwą ziemi. Wcześniej żydowscy mieszkańcy Markuszowa byli grzebani na starym cmentarzu, zajmującym powierzchnię 0,1 ha, który nie zachował się do dnia dzisiejszego. Właścicielem i zarządcą nowego cmentarza żydowskiego jest Gmina Wyznaniowa Żydowska w Warszawie.
Więcej o nowym cmentarzu żydowskim:
Strona Lubelskiej Fundacji Zabytków opisująca markuszowskie i pozostałe lubelskie zabytki:
