Radość rozpiera się w człeku,
Zdumionym wzrokiem spogląda,
Miedze się wiją z daleka,
Jakby siekierą wyrąbał.

Niebo nabrało kolorów
Od wody w zmąconym stawie,
Pogwar się niesie z boru,
Jakby orację prawił.

Kucnął nad drogą krzewiasty
Kłąb dzikiej róży kolącej
Kapelą zgodną zawrzasły
Żaby, hołota skrzecząca.

W zieleni kąpie się wioska
Krzykiem dziecięcym wybucha,
Słońce się śmieje beztrosko,
Niby piersiasta dziewucha.

Ptaszęca rzesza skrzydlata
Melodię skoczną ucięła,
Powój, stulistny fajtłapa,
Rozpoczął biegi na przełaj.